از هم گسیختن شبکه اغتشاش با سر شبکه های خارج نشین به محض قطع اینترنت نشان داد سرنخ به کجا وصل است و حتی تمهیدات ابزار الکترونیکی همراه آشوبگران نتوانست پیوند آن ها را با سر شبکه ها و کنشگران خیابانی برقرار کند.
مردم ما تجربه چنین وابستگی ارتباطی از فضای مجازی را در فتنه ۸۸ ، ۹۶ ، ۹۸ و ۱۴۰۱ و جنگ ۱۲ روزه، پرهزینه تر از گذشته با تمام وجود احساس کرده بودند. عبرت نیاموختن مسئولین و دست اندرکاران از فتنه گری های فضای مجازی و اردوکشی های پر خسارت، دشمن را برای تکرار آشوب و هرج و مرج های گذشته مصمم کرد.کلید واژه های جنگ نرم، جنگ شناختی و جنگ ترکیبی بدون زیر ساخت فضای مجازی امکان شبکه سازی موثر نداشته و ندارند. برخی تصمیم سازان مرعوب و خود باخته، از سر جهل یا خیانت، در برابر مقاومت کشورهایی چون فرانسه، ترکیه و کره برای تن ندادن به فعالیت سکوهای خارجی که خواهان قاعده مند شدن فعالیتشان هستند چشم پوشیده اند. آن ها با تهاجم سنگین در فضای رسانه ای و تحقیر و تمسخر منتقدین ضابطه گذاری، راه را برای تحقق انقلاب مخملی و جنگ نرم با سازماندهی، آموزش، عضوگیری استعدادهای کشور و اجیر شدن آنان به بهای قتل، جنایت، آتش افروزی و ترور هموار کردند.
آیا حمایت های لجستیکی ، رسانه ای و جنایت و تخریب های میدانی کافی نیست که همچنان بدون محدودسازی سکوهای خارجی، هویت و حیثیت ملیمان را به تاراج داده و تیغ و دشنه آنها را برای ترور فرزندان میهن نظارهگر باشیم؟
تصمیمسازان سادهاندیش و کجباور، با وجود هشدارهای بزرگان، چگونه میخواهند پاسخگوی خسارت ناشی از ترور دانشمندان و سرداران، به آتش کشیده شدن هموطنان مظلوم و بیگناه، و توهین به فرهنگ و مقدسات کشور باشند؟ چرا ما نباید در فضای مجازی، در مقابل تهاجم و شبیه خون دشمن، آرایش جنگی پشیمان کننده بگیریم؟ این رنج را باید به کجا برد که تقصیر در غفلت تصمیمسازانی است که به جای گرفتن گریبان دشمن نقابدار، توصیه به «آغوش کشیدن» آنان میکنند؟ لازم است مدعیان «آزادی ارتباطات» و فضای مجازی باز به شیوه آمریکایی، صحنه محاکمه «شو زی چو مدیر عامل تیک تاک» توسط اعضای کنگره آمریکا را بارها مرور کنند:کنگره در ۲۵ ساعت پرسش و پاسخ بیپرده نشان داد که پیامرسان تیکتاک با برنامههای جذاب هنری، طنز، تفریح و سرگرمی، ۱۵۰ میلیون آمریکایی و ۱ میلیارد غیرآمریکایی را تحت تأثیر قرار داده و نوعی سبک زندگی متعارض با فرهنگ و ارزشهای آمریکایی را القاء میکند.اعضای کنگره و پرسشکنندگان نتیجه گرفتند که صیانت از حکمرانی کشور ایجاب میکند یا تیکتاک تسلیم و فرمانبر قوانین آمریکا شده و از مالکیت خود صرف نظر کند، یا از سرزمین آمریکا اخراج شود. در کمال ناباوری مدعیان آزادی آمریکایی، گزینه دوم محقق شد؛ آمریکا نتوانست با وجود ادعای فضای آزاد و تبادل اطلاعات بیقید و شرط، تیکتاک را تحمل کند.
بدون دیدگاه